İsrailli aşırı sağcı milletvekili Yitzhak Kroizer, Küresel Sumud Filosu aktivistlerine yönelik kötü muamele görüntülerini “gurur verici” bulduğunu söyledi. Açıklama, İsrail’deki sert güvenlik siyasetini yeniden gündeme taşıdı.
İsrail’de aşırı sağ siyaset, bir kez daha uluslararası kamuoyunun tepkisini çekecek bir çıkışla gündeme geldi. Milletvekili Yitzhak Kroizer’in, Küresel Sumud Filosu aktivistlerine yönelik kötü muamele görüntülerini “gurur verici” bulduğunu söylemesi, yalnızca bir siyasi beyan değil; aynı zamanda İsrail’de güç, caydırıcılık ve insan hakları arasındaki gerilimin ne kadar sertleştiğini gösteren bir işaret olarak okunuyor.
Kroizer’in sözleri, aşırı sağcı Ulusal Güvenlik Bakanı Itamar Ben-Gvir’in övünerek paylaştığı görüntüler üzerinden geldi. Bu ayrıntı önemli; çünkü mesele tek bir milletvekilinin kişisel yorumu olmaktan çıkıp, devletin güvenlik aygıtı ile aşırı sağ siyasetin birbirini besleyen dili haline geliyor. Aktivistlere yönelik kötü muamelenin bir başarı gibi sunulması, uluslararası hukuk ve temel insan onuru açısından ciddi soru işaretleri doğuruyor.
Küresel Sumud Filosu, adından da anlaşılacağı üzere, Filistin’e destek ve dayanışma mesajı taşıyan bir sivil girişim olarak öne çıkıyor. Bu tür filolar, geçmişte de Gazze ablukası, insani yardımın engellenmesi ve deniz yoluyla yapılan sembolik dayanışma eylemleri nedeniyle sık sık gerilim yaratmıştı. İsrail’in bu girişimlere yaklaşımı ise uzun süredir güvenlik merkezli, sert ve çoğu zaman tartışmalı bir çizgide ilerliyor.
Son açıklama, İsrail iç siyasetindeki sağa kayışın dış politikaya nasıl yansıdığını da gösteriyor. Aşırı sağ aktörlerin, sivil aktivistlere yönelik sertliği siyasi sermayeye dönüştürmesi, hem iç kamuoyunda milliyetçi tabanı konsolide ediyor hem de dışarıda İsrail’in imajını daha da zedeliyor. Özellikle “gurur verici” ifadesi, yalnızca bir savunma refleksi değil, şiddet ve aşağılamayı meşrulaştıran bir siyasi dil olarak dikkat çekiyor.
Bu tür çıkışların bölgesel etkisi de hafife alınmamalı. Gazze savaşı, abluka tartışmaları ve Filistin dayanışma hareketleri zaten son derece hassas bir zemin üzerinde ilerlerken, seçilmiş bir İsrailli siyasetçinin bu görüntüleri övmesi tansiyonu daha da yükseltiyor. Uluslararası toplumda İsrail’e yönelik eleştirilerin artmasına, insan hakları örgütlerinin daha sert raporlar yayımlamasına ve diplomatik baskının yoğunlaşmasına yol açabilecek bir söylemden söz ediyoruz.
Türkiye açısından bakıldığında ise haberin önemi birkaç katmanlı. Birincisi, Filistin meselesi Türk kamuoyunda güçlü bir hassasiyet alanı olmaya devam ediyor. İkincisi, sivil aktivistlere yönelik kötü muamele iddiaları, Ankara’nın uluslararası platformlarda sıkça vurguladığı insan hakları ve adalet söylemiyle doğrudan kesişiyor. Üçüncüsü, bu tür gelişmeler Türkiye’de İsrail’e yönelik siyasi ve toplumsal eleştirileri daha da görünür hale getiriyor.
Ayrıca, benzer olaylar Türkiye’deki diplomatik dilin sertleşmesine de zemin hazırlayabiliyor. Ankara, son yıllarda Filistin dosyasında hem insani hem de siyasi hassasiyetleri öne çıkaran bir çizgi izliyor. Bu nedenle İsrailli bir milletvekilinin, aktivistlere yönelik kötü muameleyi övmesi, yalnızca Orta Doğu’daki gerilimi değil, Türkiye-İsrail ilişkilerinde de yeni bir tartışma başlığı yaratabilecek nitelikte.
Neticede bu açıklama, bir görüntü paylaşımının ötesinde, İsrail’de aşırı sağın normalleştirdiği sertlik siyasetini gözler önüne seriyor. Aktivistlere yönelik kötü muamelenin “gurur” kaynağı olarak sunulması, uluslararası hukuk, siyasi etik ve insani sorumluluk açısından savunulması zor bir tutum. Tartışmanın büyümesi de bu yüzden şaşırtıcı değil; çünkü mesele artık yalnızca bir filo değil, güç kullanımının hangi noktada meşruiyet sınırını aştığı sorusu.
