Gazze Şeridi’nde hayati öneme sahip ilaçların yüzde 47’sinin tükendiği bildirildi. Ateşkes ortamına rağmen süren saldırılar ve yardım kısıtları, sağlık sistemini daha da kırılgan hale getiriyor.
Gazze Şeridi’nde sağlık krizi yeni bir eşiğe ulaştı. Hayati öneme sahip ilaçların yüzde 47’sinin tükenmiş olması, yalnızca bir tedarik sorunu değil; savaşın, kısıtlamaların ve kırılgan altyapının birleşerek nasıl bir insani çöküşe dönüştüğünün de açık göstergesi.
İsrail’in ateşkese rağmen saldırılarını sürdürdüğü ve insani yardım ile ilaç girişini kısıtladığı Gazze’de, sağlık kurumlarının ayakta kalma kapasitesi her geçen gün daha da daralıyor. İlaç stoklarının neredeyse yarısının tükenmesi, kronik hastalığı olanlar, yoğun bakım hastaları, ameliyat bekleyenler ve çocuklar için doğrudan hayati risk anlamına geliyor.
Gazze’deki sağlık sistemi uzun süredir savaşın yükünü taşıyor. Hastaneler, elektrik kesintileri, yakıt eksikliği, hasar gören binalar ve personel yetersizliği nedeniyle zaten zorlanıyordu. Şimdi buna bir de temel ilaçların hızla tükenmesi eklenince, tedavi zinciri neredeyse her halkasında kopma tehlikesi ortaya çıkıyor.
Bu tablo, insani yardımın yalnızca sınır kapılarından geçiş meselesi olmadığını da hatırlatıyor. İlaç ve tıbbi malzeme akışının kesintiye uğraması, sahadaki doktorların kararlarını da zorlaştırıyor; çünkü bazı hastalıklar için tedavi seçenekleri daralıyor, bazı vakalarda ise zamanla yarış tamamen kaybedilebiliyor.
Ateşkesin varlığına rağmen saldırıların sürmesi, Gazze’de güvenlik algısını da belirsizleştiriyor. Bu belirsizlik, yardım koridorlarının işlerliğini zayıflatırken, uluslararası kurumların sahadaki müdahale kapasitesini de sınırlıyor. Sonuçta ortaya çıkan şey, sadece ilaç eksikliği değil; sağlık hizmetinin bütünlüğünü bozan sistematik bir baskı.
Türkiye açısından bu gelişme, hem insani diplomasi hem de bölgesel istikrar bakımından yakından izlenmesi gereken bir başlık. Gazze’deki sağlık krizinin derinleşmesi, yeni göç baskıları, uluslararası kamuoyunda artan tepki ve yardım mekanizmalarının yeniden tartışılması gibi sonuçlar doğurabilir. Ankara’nın bugüne kadar vurguladığı insani yardım ve ateşkes çağrılarının önemi de bu tür verilerle daha görünür hale geliyor.
Önümüzdeki süreçte asıl belirleyici olan, ilaç ve yardım girişine dair kısıtların gevşetilip gevşetilmeyeceği olacak. Ancak mevcut veriler, Gazze’de sağlık sisteminin artık yalnızca zorlandığını değil, kritik bir eşikte ayakta kalmaya çalıştığını gösteriyor. Hayati ilaçların neredeyse yarısının tükenmesi, savaşın en sessiz ama en ağır sonuçlarından biri olarak kayda geçiyor.
